Bu ülkede, yani Makedonya’da yaşayan insanlar çok kültürlü bir toplumun parçalarıdır. Aslında hepimiz aynı ağacın farklı dalları gibiyiz. Fakat şunu fark ediyorum: Birlikte yaşamanın ve birlikte gelişmenin bölgede en güzel örneği olabilecekken, çoğu zaman birbirimizin
(Anadolu Rumeli'ye mektup yazsa bu nasıl olur diye düşündüm bu sefer ve kendimi buradan gitmiş oradan bu diyara yazı yazmış birinin yerine koydum) Yıllarca gönül coğrafyası dediğimiz yerlerde gönlümüzü, evimizi, akrabamızı, komşumuzu, vatan dediğimiz toprakları
Bir yandan Balkanlar diğer yandan Milli Mücadele, böyle bir dönemde yetişen şairin yazacağı her şiir elbette ki konusu vatan üzerine olacaktır. Şahsen yazdığm ilk şiir ne zamandı diye sorduklarında verdiğim cevap Yugoslavya’nın dağılması başladığında yaşım
Büyük İpek Yolu'nda yerleşen Özbekistan'ın kadim şehri Hive’ye yolumuz düşerse, oraları anlatmak bize farzdır. Her insanın bazen tebdil-i diyar etmesi ruhuna ve bedenine iyi gelir. Bizler 2020 ve 2021 yılları arasında bunun ne kadar önemli
Yücel Şehitleri ve Yücelciler konusu uzun yıllar tartışıldı konuşuldu, araştırıldı diyemeyeceğim. Bu konu ancak Yugoslavya dağıldıktan, özellikle 90’lı yıllardan sonra, konuşulmaya başlandı bu topraklarda. Bu nedenle de henüz bazı konular aydınlanmamış, bazı konular parça parça
Tuhaf bir zamandan geçiyoruz, bir geçişe denk geldik hepimiz. Ama neye doğru evrilecek zaman bundan sonrasında ne gelecek insanlığa ve dünyaya bilmiyoruz. Görebildiklerimizi ikiye ayırmak gerek. Ya iyi bir şey olacak ya da daha kötü
Son zamanlarda kabul edelim en çok duyduğumuz cümle, “yeni dünyaya hazır olun” oldu. Eyvallah, ama yeni dünya bize hazır mı acaba? Bence bu da ayrı bir sorun. Hatta sadece sorun değil, binlerce cevaplanmamış soru da
