Saygıdeğer okurlarım.Acısıyla, tatlısıyla, hüzünleri ve mutlulukları ile 2019 yılını geride bırakarak 2020 yılına eriştik. Allah, ülkemizde huzur ve barışı daim etsin. Herkese sağlık ve mutluluklar getirsin. Yeni yıla ülke olarak büyük acılar yaşayarak başladık. Önce
Kosova'da geçen yıl Ekim ayında yapılan genel seçimlerden sonra, Vetvendosje (Özkarar ) Hareketi -VV ve Kosova Demokratik Birliği -LDK'nin, uzun süren pazarlıkların ardında, azınlık partilerin desteğiyle, Albin Kurti'nin başbakanlığında koalisyon Hükümeti kuruldu. Parti ideolojilerindeki farklılıklara
Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki, her insanî hareket, doğal olan her şey, insanın yaşam ile mücadelesinde gayet adaletli davranma çabası, olağanüstü bir olay ve şaşkınlık yaratıyor. Bozulmamış bir düzen, çıkarsız bir hayat keşfedilince alıp onu
Honeyland belgeseli 2019 yıllında, Ljubomir Stefanov ve Tamara Kotevska’nın yönetmenliğinde, Feymi Daut ve Samir Ljuma’nın görüntü yönetmenliğinde ve Atanas Georgiev’in yapımcılığıyla çekildi. Filmin çekim süresi 100 günü aşmış, sabır gerektiren bir iş ve sonrasında çok
Çocukluğumda Balkanlar'ı sadece gelen soğuklarından tanırdım... Yıllar sonra ilk kez Saraybosna'ya, Üsküp'e, Prizren'e gidince kendimden utandım... Savaştan yeni çıkmış dostların acılarını dinlerken, akan gözyaşlarım utancıma eşlik etti... Ne kadar uzak kalmışım yıllarca burada yaşayanlara ve
Bir yılı geride bırakırken 2020 yılına farklı umutlarla girdik diyebiliriz. Kuzey Makedonya Cumhuriyeti için her şekilde tarihi bir yıl oldu. En önemlisi Kuzeyli olma serüveni. Geçen yılda neler yaşandı, ne aldı götürdü, ne getirdi diye
Memleketim Makedonya’da bu ara nekadar da güzel şeyler oluyor. Evet, ikamet ettiğim Ankara’dan yapabildiğim kadarıyla takip ettiklerim gerçekten de övgüye değer olaylar. “KÖPRÜ” ve “KARDELEN” dergileri varlıklarının yıldönümlerini kutladılar,böyle değerli başarıya imza atanları cani gönülden
Osmanlı Devleti Balkanlar’dan çekildikten sonra, sistematik olarak insanların göçe zorlanması, ardından göç etmeyenlere uygulanan baskılar bilinen bir olay. Eskiler “Şerefü’l mekân bi’l mekîn” derlerdi, kişiler göçe zorlanınca mekânlar biraz daha öksüz biraz daha yalnız kaldı. Son
Yazmak geleceğe not düşmektir, yazmak tanış olmaktır aynı zamanda, yeniden tanışmaktır. Yazmasam derdim içimde büyürdü, sesimi duyuramazdım, sınırların ardında kalırdım. Coğrafyam öksüz ve sessiz kalırdı. Eli kalem tutanın; yazı, şiir, deneme ve yahut edebiyatın herhangi
Barış Pınarı Harekâtı başladığından beri Türkiye dışında yaşanan birçok şey nedense Batı ülkelerin gözüne batıyor. Biz biliyoruz ki, onların Türkiye ile savaşları hiç bitmez. Lakin gayet insanî bir hareketin, atılan bir barış adımının onları bu
