Hırvatistan’ın 1 Temmuz 2013’te Avrupa Birliği’ne (AB) katılımının üzerinden 13 yıl geçti. Böylece ülke, yaklaşık on yıl süren müzakere sürecini tamamlayarak Birliğin 28. üyesi olmuş ve 2004’teki büyük genişlemenin ardından AB’ye katılan ilk ülke olarak kayıtlara geçmişti.
Hırvatistan 2003 yılında üyelik başvurusunda bulundu, 2004’te aday statüsü kazandı, 2005’te müzakerelere başladı ve 2011’de süreci tamamladı. Aynı yıl imzalanan Katılım Anlaşması’nın tüm üye ülkelerde onaylanmasının ardından ülke, 1 Temmuz 2013’te resmen AB üyesi oldu.
Hırvatistan’ın katılımıyla AB’nin üye sayısı 28’e yükselirken, Birleşik Krallık’ın 2020’de ayrılmasıyla bu sayı bugün 27’ye geriledi.
Son genişlemenin üzerinden geçen yılların ardından, özellikle Ukrayna’daki savaşın yarattığı jeopolitik değişimlerle birlikte AB’nin genişleme politikası yeniden gündeme geldi. Bu kapsamda Batı Balkan ülkelerinin entegrasyonu yeniden öncelik kazandı.
Bölgedeki ülkeler arasında üyelik sürecinde en ileri aşamada bulunan Karadağ, AB’nin bir sonraki üyesi olmaya en yakın aday olarak öne çıkıyor. Ülkenin bu on yılın sonuna kadar Birliğe katılabileceği değerlendiriliyor.
Nitekim nisan ayında AB’de, Karadağ’ın Katılım Anlaşması taslağı üzerinde çalışacak bir çalışma grubunun kurulmasına karar verildi. Karadağ, müzakere başlıklarının tamamını açmış ve önemli bir kısmını geçici olarak kapatmış durumda.
Avrupa Komisyonu ve AB yetkilileri, Karadağ’ın reform sürecini sürdürmesi ve kalan yükümlülüklerini yerine getirmesi halinde Batı Balkanlar’dan Birliğe katılacak bir sonraki ülke olabileceğini vurguluyor.
Karadağ 2010 yılında aday statüsü kazanmış, iki yıl sonra müzakerelere başlamıştı. Ülke yetkilileri, müzakere sürecini 2026 yılı sonuna kadar tamamlamayı hedeflediklerini belirtiyor.
Batı Balkanlar’da Karadağ’ın yanı sıra Bosna Hersek, Sırbistan, Arnavutluk ve Kuzey Makedonya da aday ülke statüsünde bulunurken, Kosova henüz aday statüsü elde edemedi.
Karadağ’ın olası üyeliği, Avrupa Birliği’nin yaklaşık 20 yıla yaklaşan genişleme durgunluğunu sona erdirebilir. Bu durum, Birliğin tarihinde yeni bir üyenin kabul edilmediği en uzun dönem olarak dikkat çekiyor.
